tenebræ factæ sunt

.

ÚTERO EN LO UNIVERSAL2

.

.

.

O teito é de pedra.
De pedra son os muros
i as tebras.
De pedra o chan
i as reixas.
As portas,
as cadeas,
o aire,
as fenestras,
as olladas,
son de pedra.
Os corazós dos homes
que ao lonxe espreitan,
feitos están
tamén
de pedra.
I eu, morrendo
nesta longa noite
de pedra.

(Celso Emilio Ferreiro)

.

basílica

.

.

Anuncios

8 comentarios to “tenebræ factæ sunt”

  1. Καλή Χρονιά

  2. Eu en ti.

    Eu xa te busquei
    cando o mundo era unha pedra intaita.
    Cando as cousas buscaban os seus nomes,
    eu xa te buscaba.

    Eu xa te procurei
    no comezo dos mares e das chairas.
    Cando Dios procuraba compañía
    eu xa te procuraba.

    Eu xa te chamei
    cando soio a voz do vento soaba.
    Cando o silenzo chamaba polas verbas,
    eu xa te chamaba.

    Eu xa te namorei
    cando o amor era unha folla branca.
    Cando a lúa namoraba as outas cumes,
    eu xa te namoraba.

    Sempre,
    dende a neve dos tempos,
    eu, na túa ialma.

    (Celso Emilio Ferreiro)

  3. No puedo evitar recordar a la genia Frida Kahlo…
    Ai ama, parrandistas sin rendición ni redención!

  4. http://www.fridakahlofans.com/c0190.html

    Es lo mejor que se me ocurre…

    La griega, fantástica!

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: